Links meneer Hessink
Het was een leuke dag op de Menkemaborg.
In de erfenis van mijn vader zat een schilderijtje. Ik had al eens gezocht naar de maker van het ding en wat het zou moeten opbrengen. Een paar 1000 of zo moest het wel zijn….
Enfin ergens in 1998 kwam er van Annet bericht dat er een Kunst en Kitsch taxering zou zijn in de Menkemaborg. Dat was onze kans. Dus schilderijtje onder de arm en ik had pret want ik wist dat ik iets bijzonders had.
Direct bij binnenkomst was er een voorselectie en we werden apart gezet. “Wacht u hier maar even“, zei de selectiemeneer.
Richard Hessink was intussen bezig een lange rij mensen met kitsch af te werken. en vervolgens kwam hij naar ons toe. Of we het erg zouden vinden als er een TV opname van werd gemaakt?
Welnee! Dat verhoogde de feestvreugde nog meer!
En hij beschreef mijn kunstwerk dus voor de camera van RTV-Noord.
Nadat de vertoning was geweest wilde hij het ding ook nog wel opnemen in zijn veiling in Zwolle. Ik zou hem dan 10% van de opbrengst betalen en de rest was voor mij!
Zo geschiedde. Hij veilde het schilderij en toen ik er heen ging in Zwolle om te cashen wilde hij 20% inhouden!!
Pardon? Dat was niet de afspraak!
Enfin het werd dus toch 10% en ik wist toen zeker: Hessink is een rakker.
Dat bleek later nog eens toen ik hem op TV zag. Dat ging zo:
In de reportage leidde hij een verslaggever rond in een winkel met zgn antieke spullen en snuisterijen. Bij die gelegenheid vertelde hij hoe men soms waardevolle objecten kan vinden en voor weinig geld kan bemachtigen.
“Kijk” zei hij “je loopt door de winkel en je kijkt goed rond. Als je iets ontdekt dat van waarde is, besteed er dan weinig aandacht aan. Je moet wel zeker weten dat het ding echt waardevol is. Maar doe vooral onopvallend.
Vervolgens zoek je een of ander goedkoop prul dat niet teveel kost.
Kijk daar links bijvoorbeeld hangt een poster. Zo lijkt het, maar het is geen poster. Het is een grafiek van een beroemde kunstenaar die wel 200 euro kan opbrengen. Daar vraagt hij hier 5 Euro voor.
Nu zoeken we een pruldingetje….
Hessink liep door en bestudeerde, zogenaamd uitgebreid, een ouderwetse bromtol.
“Die moet 25 Euro kosten. Veel te veel natuurlijk!
Ok we nemen hem mee en nu moet je kijken wat er gebeurt!”
Hij liep naar de kassa en vroeg met de bromtol in de hand: “Wat is uw beste prijs voor dit blikje?”
De winkelier keek nadenkend en zwaar zuchtend zei hij: 25 Euro!
“Dat is veel!” en Hessink zuchtte ook. “Ik denk er nog even over na.”
Hij liep terug de winkel in en haalde de “poster”.
“Ik neem uw bod aan als ik deze erbij krijg voor dezelfde prijs.”
“Verkocht!” riep de winkelier verheugd. Hij had een goede dag leek het.
“Prima, dan geef ik u twee briefjes van 10 als u mij dan vijf euro teruggeeft dan maakt dat samen 25 Euro.”
En zo kreeg hij de dure ets en het prul samen voor 15 Euro!
De rakker
Recente reacties