Geheel links de ouders van de bruid: Berendina Benjamina Heetveld en zittend Anthonie Wijnand van Bekkum daarnaast achteraan de moeder van de bruidegom, Maria Aukje Stam-van der Pouw. Daarnaast de broer van de bruid Dirk Anthonie Wijnand van Bekkum, en daarnaast mogelijk Johanna de Groot, echtgenote van Dirk, vervolgens Jo Stam, Tonia Stam-Menthen, Aura Stöpler-Stam, Hendrik Marinus Stam *1910, Frits Stöpler en geheel rechts achteraan een onbekende man. Vooraan het bruidspaar en de vader van de bruidegom, Hendrik Marinus Stam Foto: dd 8-06-1935, verloving of ondertrouw Rinus Stam
20 juni 1935
Marinus Hendrik Stam, zoon van Hendrik Marinus Stam en Maria Aukje van der Pouw.
Roepnaam: Rinus, geboren 17 apr 1906 Utrecht, overleden 20 jan 1970 Den Haag, 63 jaar. Beroep: technisch leider (1935) directeur Burger Weeshuis te Den Haag
http://www.renswoudehuis.nl/
Gehuwd 20 jun 1935 Utrecht (huwelijksgetuige Stam, Hendrik Marinus, officier, oud 24 jaar, wonende te Assen, broeder des bruidegoms en van Bekkum, Dirk Anthoine Wijnand, winkelier, oud 29 jaar, wonende alhier, broeder der bruid) (34 jaar gehuwd) met:
Berendina Benjamina Geertruy van Bekkum, dochter van Anthonie Wijnand van Bekkum en Berendina Benjamina Heetveld.
Roepnaam: Mien, geboren 16 jun 1909 Utrecht, overleden 23 nov 1998 Den Haag, 89 jaar
Kinderen:
1. Benjamina Maria Stam gehuwd met Roland Jörn Steven Harry
Roepnaam: Benna, geboren 14 okt 1936 Utrecht, 84 jaar. Beroep: secretaresse
2. Hendrik Wijnand Marinus Stam gehuwd met Geertruida Maria Bernardina “Trudy” Wacki
Roepnaam: Henk, geboren 16 mei 1940 Utrecht, overleden 18 mrt 2000 Den Haag, 59 jaar. Beroep: fotograaf
3. Wijnanda Aukje Marina Geertruy Stam gehuwd met Dick Buitenhuis
Roepnaam: Nancy, geboren 01 mrt 1946 Utrecht, overleden 20 jul 2018 Den Haag, 72 jaar. Beroep: muziekdocente, harpiste
Mien, Frits Stöpler, Rinus, locatie is Haverkamp 3 Den Haag
Ik herinner mij oom Rinus heel goed. Met mijn ouders kwam ik vaak in de wonderlijke omgeving waar hij woonde en werkte met tante Mien: het burger weeshuis, of zoals wij zeiden “het BW”. Ze hadden veel dieren: een pauw en kalkoenen, een papegaai en zelfs een chimpansee! De langste tijd dat ik hem kende was hij nogal gezet. Dik eigenlijk. Een prototype van een directeur. Pas op zijn sterfbed, toen zij woonden aan de van Alkemadelaan, zag ik hem dun of mager.
Nooit zal ik het bijzondere verjaardagscadeau vergeten dat hij mij ooit gaf, namelijk een boek van Jacques-Yves Cousteau. Ik wist niets van die man en er ging een wereld voor me open.
Mijn broer Henk heeft hem veel beter gekend. Hij beschrijft hem in zijn boek. Veel pech met zijn gezondheid en scholingen, maar uiteindelijk kwam het goed in het BW. Oom Rinus was een aardige, vriendelijk man en tante Mien lachte altijd alles weg.
Oom Rinus schilderde ook. Dit doek hangt nu bij Eva maar in mijn jeugd was het altijd ergens aanwezig aan een of andere wand. Hij heeft vast veel meer geproduceerd maar dat is denk ik naar zijn kinderen en kleinkinderen gegaan.
Wat ook bijzonder was aan deze mensen was dat ze zich in de Haagse traditie bewogen. Ze flaneerden bijvoorbeeld in het weekend door langs de Scheveningse boulevard te schrijden. Om gezien te worden en te zien.
In het BW zag ik ook nog wel eens de moeder van tante Mien. Die liep zo ongeveer met haar neus tegen haar knieën. Vermoedelijk een vergroeiing in de wervelkolom.
Tante Mien was een heel bijzonder portret. Dat lachen van haar was echt weg-lachen. Continue. Het verkapte vermoedelijk haar vrees, haar angsten zo leek het wel. De familie van Bekkum was dan ook een wonderlijk gezelschap. Er werden dolle feesten gehouden op de zolder van het BW. Ik herinner mij vooral Dirk, haar broer die erg gek deed, vermoedelijk dronken. Ik meen dat hij pedel met een drankprobleem was in Utrecht.
Toen oom Rinus overleden was ging zij niet naar zijn begrafenis. Ze ging naar geen enkele begrafenis. Haar dochter Nans vertoonde trouwens hetzelfde rare schuwe gedrag. Ik denk dat het haar bang maakte. Na zijn overlijden ging tante Mien wonen in Bergen, Noord-Holland. Te midden van de artiesten waarbij ze zich prettig voelde. Bovendien woonde ze toen in de buurt van haar oudste dochter, Benna, waarvan de man Jörn werkte in de kerncentrale in Petten.
Oom Rinus heeft in de oorlog veel betekend voor mijn vader. Dat heeft ze altijd een bijzondere band gegeven. Nu ik dit schrijf is alleen Benna nog in leven. Contact met haar is lastig. Ze houdt de boot behoorlijk af dus ik laat het maar zo.
Toen ik eens bij Aukje Smit op bezoek was vertelde ze mij van twee video opnames van Schepper en Co, van Jacobine Geel, waarin deze oom en tante werden beschreven door vroegere bewoners van het BW. Behoorlijk slecht kwamen ze er af, met uitzonderingen, en voor mij onherkenbare beschrijvingen van oom Rinus en tante Mien. Hun kinderen zie ik ook in de video’s.
Jacobine:
Het burgerweeshuis Den Haag
Internaten en kostscholen uit vroegere jaren staan volop in de belangstelling. Met als negatief ‘hoogtepunt’ het misbruik in diverse katholieke instituten. Maar hoe zat het met de opvang van kinderen in protestante instituten? Internaten en kostscholen uit vroegere jaren staan volop in de belangstelling. Met als negatief ‘hoogtepunt’ het misbruik in diverse katholieke instituten. Maar hoe zat het met de opvang van kinderen in protestante instituten? NCRV’s Schepper & Co in het land wijdt twee uitzendingen aan het leven in het Haags Burgerweeshuis voor Nederlands Hervormden. Zeven mannen en vrouwen die als kind in dit weeshuis verbleven kijken terug op deze periode uit hun jeugd. Samen vertellen deze lotgenoten de geschiedenis van dit Haagse tehuis in de jaren ’60. De interviews met de geportretteerden in Schepper & Co in het land zijn opgenomen in het voormalige Burgerweeshuis, aan het Jozef Israëlplein in Den Haag.
bron: https://www.uitzendinggemist.net/aflevering/205142/Schepper_Co_In_Het_Land.html
video 1 3 mei 2013
video 2 10 mei 2013
Recente reacties