Vionar

Nieuwe Leidsche Courant | 1959 | 25 april 1959

De mooiste vakanties ooit in mijn leven waren in Château Vionar. Dat was een landhuis in bezit van “Oom Jaap”
Oom Jaap was homo en dat vond mijn vader natuurlijk griezelig, maar hij was ook Joods en dat maakte het weer goed.

“oom” Jaap

Jan Jacob van Osenbruggen was geboren in Amsterdam op 12 maart 1901. (Een kind van Sacheus (Saché) van Osenbruggen, van beroep goudsmid, en Johanna Christina (Jo) Mulder)
Hij is overleden op 11 mei 1994 in Contra Costa, Californië, Verenigde Staten, hij was toen 93 jaar oud. Oom Jaap had een oudere broer, namelijk Antonie. Die was geboren in 1897 te Amsterdam en hij overleed (eveneens in Californië) in 1984. De broer, Antonie was getrouwd en het grappige is dat Jaap dat voor hem deed. Antonie zat in Ned. Indië en tja, iemand moest het doen daar in Den Haag.

 Mijn ouders ontdekten die plek en we zijn er een keer of vier (1963, 1965, 1967, 1972) met vakantie geweest in mijn jeugd. Daar kwamen meer generaals zoals de vader van Frank van Rijn met zijn vrouw Tine en hun twee zoons Egmond en Frank en ook Jan Antonissen met zijn vrouw Bianca en hun twee dochters Ingrid en Sjanneke.

Op het terrein van Vionar groeiden allerlei, voor mij onbekende en bijzondere, kruiden en planten. Ik kreeg er belangstelling voor en ontdekte in een boekenkast bij oom Jaap een prachtig geïllustreerd kruidenboekje. 
Ik kreeg het van hem en hij droeg het aan me op.

In 1975 bracht ik Gerda naar die prachtige plek met haar NSU-Prinz. Toen zat daar de familie van Houte.
Mijn ouders maakten andere familieleden enthousiast voor Vionar (tante Berta, tante Corrie en oom Wim, tante Jo en Bert en Aukje, ze waren er allemaal)

Bert Smit, oom Wim, tante Corrie, Helma, mijn moeder en vader, op de bank tante Jo en Aukje en achteraan mevrouw en meneer Petit in 1972

Jan Brusse

Jaap van Osenbruggen verhuisde direct na de tweede wereldoorlog naar het zuiden van Frankrijk. Hij had vier jaar in Duitse kampen overleefd.  In 1950 ongeveer kocht hij een groot stuk grond met een oud herenhuis in het kleine dorpje Montauroux, VAR. Hij knapte het landhuis op en begon kamers te verhuren aan Nederlandse vakantiegangers. Het landhuis heette “Vionar”. Jaap verkocht een deel van zijn land aan zijn achterneef Jan Brusse (1901-1966) waarop Jan Brusse voor dit pensioen een bungalow bouwde.
Jan Brusse is overleden op 30 augustus 1968 in Montauroux, VAR, France, hij was toen 66 jaar oud.
Hij is begraven op 2 september 1968 in Montauroux, VAR, France.
Hij was een kind van Sacheus Brusse en Amalie Andree Emilie Gronert.

De voorgeschiedenis van de ondernemingen in Frankrijk van oom Jaap vond ik in een artikel in de krant uit 1956.
In de tijd dat wij er kwamen liep het bedrijf van oom Jaap op zijn eind. Jaap verkocht de boel omstreeks 1970 aan een Parijse industrieel, Monsieur Petit, en ging zelf in het dorp Montauroux wonen. Een onderdeel van de verkoop overeenkomst was dat oom Jaap tot zijn dood geldbedragen zou ontvangen. Dat was een risico voor de koper en het pakte niet gunstig uit. Immers Jaap werd heel oud.

Het Rotterdamsch parool 24-12-1953

Inmiddels is oom Jaap overleden en de familie Petit eveneens. Vionar is verkocht aan de een of andere, ik meen, Zwitser ontdekte ik. Het heet nu Aigueverte.
Paul Adamson is de eigenaar:
rue Ste Brigitte Résid Villa Aigueverte, 83440 MONTAUROUX
Ik was er een paar keer. De romantiek is weg. Het gebied is ontdekt door toeristen. Grote delen van het terrein van oom Jaap zijn verkocht en er verrezen luxe villa’s. Maar het chateau staat er nog met zijn toren.

Frank en Gerda op de Romeinse brug