Hier laat ik wat foto’s en teksten zien die betrekking hebben op de missie van de VN naar Cyprus. Ik schreef daar meer teksten en die staan hier. De groep waar ik mee werd uitgezonden, van juni tot december 2000, was de op een na laatste Nederlandse bijdrage aan de VN op Cyprus en onderdeel van UNFICYP 5.
De taak die de Nederlanders moesten uitvoeren vond plaats in het westelijke gedeelte van Sector 2. Dat is het gedeelte van de bufferzone dat midden op het eiland ligt. West en midden van Nicosia.
Het noorden is bezet door de Turken, en het zuiden wordt beheerst door de Grieken.

Voorafgaand aan de missie werd natuurlijk veel geoefend om de nieuwe opdracht te kunnen uitvoeren. Er waren een aantal pelotons samengesteld die op verschillende plekken in de sector zouden werken. De namen van de pelotons waren:
Bengal troop
Falcon troop
Irish Bridge troop
De Mobile Force Reserve (MFR)
Ledra Palace Hotel (LPH)
Ypenburg (stafgroep)
rechts een statieportret van twee groepen namelijk
LPH en Ypenburg
Ik maakte deel uit van LPH en sta derde van rechts, vooraan.
We deden ons best voor de foto, maar deze opstelling zou bij de Engelsen nooit worden goedgekeurd (niet in evenwicht met de achtergrond) Vergelijk de foto in Woolwich:

Dit is een detail van de foto die in Woolwich werd gemaakt. Engelsen en Nederlanders door elkaar. Ik zit op de voorste rij, derde van rechts.
Een aantal keren gingen we naar Londen, naar Woolwich om precies te zijn. Daar is de thuisbasis van het Engelse regiment waarvan we deel zouden uitmaken op Cyprus (zie het logo hieronder). De trips naar Woolwich waren bedoeld om kennis te maken en om te leren samenwerken in de gemeenschappelijke taak.
Het opstellen voor de foto was millimeterwerk. Het was behoorlijk koud.

Als je wordt uitgezonden door je vaderland krijg je als waardering een medaille. Daar wordt een enorme toestand van gemaakt bij de officiële Medal Parade. Toeters en bellen dus.
Niet iedereen kan daar echter aan meedoen omdat het werk (bewaken van de bufferzone en andere zaken) gewoon door moet gaan. Daarom werden er andere gelegenheden georganiseerd waarbij de medaille werd opgeprikt bij de overigen. Ik was bij de grote Medal Parade gastheer geweest van onder meer mijn eigen hoofd van dienst, dus ik kreeg hem later, in dit geval op Ypenburg, uitgereikt door de Commanding Officer, Col Paul Lane.
27 october 2000, 12 uu

Ik heb als eigenaardigheid dat ik het prettig vind dat ik de baas ben in mijn eigen computer. In de loop van de jaren heb ik met de digitale monsters menig gevecht geleverd en gewonnen. De ervaring die me dat opleverde werd door velen gebruikt, en dus zat ik vaak probleempjes op te lossen in de laptops van anderen.
De blote foto is vermoedelijk bedoeld om een bepaalde balans te houden: mijn heilige uitstraling tegenover de geilige uitstraling van de dame in kwestie.

Rechts: Iedere woensdagavond oefende de band in het hok van de materieelbeheerder. Toevallig is het bij deze foto op een dinsdag: 1 augustus 2000
Op de achtergrond zitten Gerda en ik en tussen ons in: Eva

Een van de attributen die ik in de bezinningsdiensten gebruikte was een kaars. Het symboliseerde als hij aanging de verbondenheid met thuis. Op een bepaald moment bracht iemand zijn eigen kaars mee. In de laatste bezinningsdienst die ik heb gehouden stak iedereen zijn eigen kaars aan: een zee van licht en warmte en verbondenheid met thuis.

Dit was het gezelschap dat een half jaar met elkaar doorbracht in Ledra Palace Hotel. Vooral lieden die niet organiek bij 11 Paluabt hoorden. Het deed me af en toe een beetje denken aan de reality-tv van Big Brother.
Hieronder links een foto die ik maakte vanuit een heli van Ledra Palace Hotel. Rechts het uitzicht op de bufferzone en daarachter noord Nicosia vanuit mijn kamer. Denk er bij een keer of vijf per dag het geluid van vele muezzins tegelijk en je hebt een indruk.


![]()

De padres Stam & McCormack
In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.



medaille in een kerk in Arnhem

ik krijg hem van generaal Willem Jeurissen. Jaargenoot en buurman op de KMA in 1971
Recente reacties