Om te beginnen: Ik ben een gezegend mens.
Cliché is/was dat een vader wil dat zijn kinderen het beter doen in de samenleving dan hij. Dat is volledig gelukt. Jullie zijn op het moment dat ik dit schrijf al bijzonder geslaagd en ik ben trots!!
Ausone de Chancel
Iedereen gaat ooit vragen waar hij of zij vandaan komt, je roots. Dat is tenminste mijn ervaring in mijn leven. Dus als je je dat ooit afvraagt dan heb je hier misschien een beginnetje van een antwoord.
Want iedereen gaat ook door allerlei ontwikkelingsfasen in zijn leven. Zo besefte ik eind 2012 met volle duidelijkheid dat mijn leven, en ieders leven, in dit ondermaanse van zeer korte tijd is. In het begin lijkt het allemaal eindeloos. Je lijkt het eeuwige leven te hebben, maar nu besef ik dat het in een vloek en een zucht voorbij is. Over niet al te lange tijd ben ik slechts een herinnering in het geheugen van anderen. En zelfs die zal verdwijnen. Zo kan ik het leven van mijn ouders en anderen samenvatten in een paar A4-tjes en dat is wat er overblijft. Al die mensen die ik heb beschreven, en waarvan ik heb geprobeerd herinneringen op te halen en vast te leggen, ze zijn er niet meer. Ze waren er eventjes zoals ook jullie hier eventjes zijn. Een vreemde gedachte.
Ik besef ook dat als ik dood ben met mij ook deze websites zullen verdwijnen. Zo vluchtig is het dus allemaal.
Ik had een vreemde relatie met mijn ouders. Ik voelde me niet begrepen en geaccepteerd en geliefd. Toen ik eenmaal op eigen benen stond en de grootste huwelijkse stormen over waren gewaaid ben ik naar ze gaan zoeken. Inmiddels waren ze dood, maar ik probeerde te begrijpen waarom mijn ouders zo tegen mij hadden gedaan. Mijn moeder die me niet in haar hart kon sluiten, en mijn vader met die vreemde opvlammende agressie. Enfin, ik denk dat ik het nu allemaal wel op een rijtje heb en tegen de tijd dat jullie zover zijn om je af te vragen waar je vandaan komt of wie je eigenlijk bestemd was om te zijn, heb ik de grootste lijnen uitgezet. Wat onze voorouders betreft tenminste.
Herinneringen werden bij ons thuis bij allerlei gelegenheden opgehaald door mijn ouders en grootouders, over gebeurtenissen, familieleden, en over de oorlog. Ik was daar getuige van, maar slechts matig geïnteresseerd. Ik was te jong voor al die anekdotes en slechts zijdelings heb ik ze opgepikt. Mijn bedoeling is om de familieverhalen en gegevens zoveel mogelijk vast te leggen en door te geven, voor zover ik ze nog kan achterhalen.
Evengoed hoop ik dat het duidelijk is dat ik subjectief ben, want ik ben niet alwetend, en bovendien heb ik mijn eigen voorkeuren en ervaringen. Vervormingen en zelfs onjuistheden kon ik dus niet vermijden en komen geheel voor mijn rekening. Nergens ben ik er op uit om iemand te kwetsen of om doelbewust anders weer te geven dan naar mijn beste weten. Het geheel dient voornamelijk ter lering en vermaak.
Ten slotte: ik heb er erg veel plezier in gehad om deze teksten samen te stellen, en daarvoor alleen al was het de moeite waard om het te doen. Ik heb niet de illusie dat jullie dit echt allemaal gaan lezen. Het is te veel en te ver van je af vermoedelijk. Zelfs in de films uit mijn jeugd zullen jullie veel niet herkennen. Mensen en omstandigheden. Het is niet belangrijk denk ik. En: zolang ik er nog ben kun je vragen.
Erik Klaas Stam ‘Voor mijn kinderen, Hester, Jaap en Eva’
met liefde geschreven door mij voor jou
Recente reacties